BIO

 


Uit het archief van Jan de Haan, docent Nederlands van de MAVO in Noordhorn

Leerling op de school, waar ik leraar was, de christelijke mavo te Noordhorn.

Ik zal de klasgenoten vermelden van JAN REIJMERINK, op wie ik erg gesteld was vanwege zijn uitgebreide interesse en inzet.

Zijn vader trof  ik vaak bij de ouderespreekavonden.

Hij was zelf ook leraar aan de HTS in Groningen.

Ik heb bepaalde gedeeltes van Jan Reijmerinks site gekopiëerd.

Ik zal de namen laten zien van de leerlingen, die met Jan in de vierde klas zaten in het jaar 1981



Biografie van JAN REIJMERINK –
Oud – leerling van Jan Thijs de Haan
Geboren in Zwolle (Nederland) in 1965. 


 Hij zat op de kleuterschool in Heerde. 
Zijn jeugd bracht hij het grootste deel door in Zuidhorn. 

Daar was hij actief met toneelavonden op school. 

Op de Mavo in Noordhorn werd zijn talent ontdekt door zijn teken- lerares. 

In die tijd waren cartoons zijn belangrijkste onderwerpen. Verder was hij gek van modelbouw en bedacht hij verhalen voort zijn cowboys

 

Op diezelfde MAVO ontdekte hij het schrijven. 

Ondanks zijn dyslexie, maar met behulp van zijn docent Nederlands, dhr. De Haan

en zijn docent Engels en  Duits, dhr. DE JAGER ontwikkelde hij toch een liefde voor taal en schrijven.

“Ïk zie nu pas hoe belangrijk taal voor me is, dat had ik toen niet zo door helaas “


Daarnaast speelde hij enkele grote rollen in een musical onder leiding van dhr. Wiechers.

Na de MTS, waar hij vooral de fotografie ontdekte en zijn eerste fototoestel kocht, tijdens zijn stage bij Ruimteonderzoek in Groningen, werkte hij drie jaar op de CAH in Dronten als amanuensis natuurkunde.

Daar werkte hij mee aan het personeelscabaret. 

Ook daar werd hij regelmatig gevraagd voor foto- shoots. 

Met hulp van Dhr. Bosma, Sportleraar op de CAH,  heeft hij zijn DOKA-technieken verder ontwikkeld.

In die periode had hij ook een Doka in zijn flat.

Vervolgens is hij televisiejournalistiek gaan studeren in Zwolle. 
Daar maakte hij kennis met kunstgeschiedenis, theologie, psychologie en geschiedenis, en vooral ook over schilders als Kandinsky en Lichtenstein. Ook maakte hij daar fotografieopdrachten. 
Na die opleiding besloot hij zich te professionaliseren in de schilderskunst en de fotografie.

Vanwege zijn studie journalistiek werd zijn werk meer dan alleen het zich uiten op het doek.

“Expressie van emoties gemengd met kennis uit het beeldende kunst verleden”, gebruikt hij in zijn werk.

Diepere gevoelens vormen het gezicht van het dagelijkse leven. 
Met behulp van kennis kun je die emoties en gedachten techniek in kunst omzetten. 
Hij heeft leren overleven met schilderen.

Hij volgde naast zijn studie al schilderkunst aan de ‘Drieluik’ en kreeg les van beeldend kunstenaar Ad Kuijper uit Dronten. 

Daarnaast volgde hij theaterlessen, onder andere bij TOKO-drama, en de fotografiecursussen, bij PLEK-fotografie in Zwolle. 

Verder kan hij gezien worden als een autodidact. 

Helaas werd hij niet toegelaten tot de toneelschool in Maastricht.

Na zijn studie werd hij gevaagd om les te gaan geven bij sociaal cultureel werk, De Schoof, in Dronten.

In verscheidene buurthuizen heeft hij diverse cursussen opgezet op het gebied van schilderen, fotografie, schrijven en toneel aan mensen die wilden beginnen met een nieuwe hobby, of hun hobby wilden professionaliseren. 

Hij leerde ook te werken met mensen met minder kansen in het leven. 

Zijn methode van werken bleek ook bij die doelgroep goed aan te slaan.

Jan Reijmerink werkt als autonoom schilder en werkt graag met moderne materialen zoals acryl,oilbars en neocolors. 

Rood en geel zijn de hoofdkleuren in zijn werk. 

De laatste jaren werkt hij met potlood, en gum. 

Hij is bezig met een serie van 100 schetsen die allemaal een kijkavontuur zijn, waarbij vormen ineens gezichten worden en andere figuren.

Non-figuratief gestart en het resultaat is figuren.

De laatste zes jaar maakte hij een lesprogramma voor iedereen, die wil leren in de beeldende kunst.

Hij werkt ook als fotograaf. 

Zijn werk kan worden gezien als “momenten met mensen”. 

Hij heeft een grote collectie van portretten, modelfoto’s en reisfotografie. 

Een van zijn specialiteiten is straatfotografie en portretfotografie. 

Hij maakt gebruik van zelf ontwikkelde lichttechnieken.

Zijn werk toont mensen in de werkelijkheid.

“Ik regisseer weinig, behalve dan het licht”. 

Hij werkt ook in opdracht. 
Zijn bruidfotografie wordt positief ontvangen.

Zijn vierde kunstdiscipline is toneelregie en drama. 

Zijn liefde voor drama begon op de middelbare school. 

Hij heeft in zijn jeugd in een aantal musicals gespeeld en nam toneellessen in Amsterdam.

Zijn grootste liefde voor drama kwam in Amsterdam bij Tokodrama waar hij leerde om lief te hebben in de toneelkunst.

In 1999 ging hij in Arnhem de opleiding voor regisseur volgen bij het SKCG. 

Zijn grootste droom is om Equus te regisseren in een multidisciplinaire setting met dans en een Symfonie Orkest in de Meerpaal in de grote zaal in 2015. 

Sponsors zijn welkom.

Hij studeerde ook voor docent drama in Leeuwarden, maar ging na minder dan een jaar weg omdat de school een nachtmerrie was, mede door negatieve stijl van lesgeven en de pestende medestudenten (in het bijzonder èèn student) die hij daar aantrof. 

Na een succesvolle auditie bleek al na een paar weken dat dit wonderlijk genoeg een moeizame en onplezierige opleiding was. 

In deze opleiding stond niet de mens centraal maar de prestaties en de leermethode die werd opgelegd. 

Dit had een grote impact op zijn bestaan.

Zijn liefde voor het onderwijs, drama en dans vond hij terug na een pittig verwerkingsjaar, toen hij werd gevraagd om een toneelstuk te regisseren voor de Flevokomedie in Dronten.

Daarnaast studeerde hij wel af in Arnhem bij het SKCG. 

Met zijn afstudeerstuk “Pas op dat je geen woord zegt” van Dimitri Frenkel Frank bij toneelgroep Thalia uit Ede werd er een nieuw begin gemaakt voor een succesvolle regiereeks. 

Zijn stijl van regisseren en de stukken die hij kiest zijn vaak psychologisch te noemen en zijn werk kan worden gezien als inkijkjes in de menselijke ziel en in de maatschappij.

Een soort van docusoaps en docudrama.

Een van zijn successen is zijn regie van “The Rope”door Patrick Hamilton (eerder verfilmd door Hitchcock in 1948) in de Meerpaal in Dronten.

Andere toneelstukken die hij regisseerde waren: 

“The Dresser”en “Black Comedy”. 

“The Dresser `kreeg lovende kritieken in de krant. 

Spelers werden vergeleken met Ko van Dijk en Joop Doderer.

Jan Reijmerink geeft acteertraining en schrijft toneelstukken. 

Zijn ambitie is om een eigen klein theater te hebben om te kunnen lesgeven en voorstellingen aan te kunnen bieden. 

Zijn eerste geschreven toneelstuk komt uit in januari van 2011 en wordt gespeeld in het kader van Passie in de Polder` in Kraggenburg op 10 juli 2011. 

Afgelopen jaar heeft hij met groot succes in diverse centra lesgegeven in het acteren.

Daarnaast geeft hij tekenen en schilderen bij mensen thuis en op locatie.

Verder is het zijn ambitie om kleine films te maken. 

Ook daarin is hij op zoek naar kleine middelen om te communiceren.

Zie hiervoor ook de films op deze site.

Ook verzamelt Jan Reijmerink kunstboeken over het maken van Disney en andere animatiefilms.

Zijn collectie is een van de grootste in Nederland. 

Wie vindt er meer van deze verzamelaars in Nederland?

De rest van de tijd werkt hij als assistent-begeleider bij een activiteitencentrum in Lelystad voor mensen met een hersenbeschadiging. 

Hier begeleidt hij bij computergebruik, tekenen en schilderen, in het verleden ook fotografie, houtbewerking en keramiek.

Hij bestudeert ook motion-grafics voor film. 

Het maken van titels voor film is een van zijn belangrijke studies in zijn vrije tijd. 

Hij bewondert het werk van Saul Bass. 

Hij wacht nog steeds op zijn biografie door Pat Kirkham!

Tot slot is het zijn wens om een centrum te hebben, waar hij kan wonen en werken als beeldend kunstenaar en docent.